بخش بزرگی از اسناد شرکتهای ایرانی هنوز کاغذی است یا فقط به شکل تصویر اسکنشده نگهداری میشود: نامههای اداری، فاکتورهای مهرخورده، صورتجلسههای امضاشده و گاهی یادداشتهای دستنویس. این اسناد ارزشمندند، اما چون قابل جستجو نیستند، عملاً از دسترس خارج میشوند.
خواندن دقیق متن فارسی
خواندن متن فارسی از تصویر همیشه دشوار بوده است؛ حروف متصل، نیمفاصلهها، کیفیت پایین اسکن و دستخطهای متفاوت. چشم با بینایی ماشین، متن اسناد اسکنشده و حتی دستنویس فارسی را میخواند و آن را به متنی قابل جستجو و قابل پرسش تبدیل میکند.
وقتی ماشین مطمئن نیست
هیچ سیستمی بیخطا نیست. نکتهٔ مهم این است که ابزار بداند کجا مطمئن نیست. در چشم، صفحههایی که خواندنشان با تردید همراه بوده علامتگذاری میشوند تا شما یا همکارتان آنها را بازبینی کنید. صفحهای که یک نفر اصلاح کرده باشد، دیگر هرگز بهصورت خودکار بازنویسی نمیشود.
از بایگانی به دانش قابل استفاده
وقتی اسناد اسکنشده قابل جستجو شوند، کاربردشان تغییر میکند. دیگر لازم نیست برای پیدا کردن یک نامهٔ قدیمی، کل بایگانی را زیر و رو کنید. کافی است بپرسید: «آخرین مکاتبه با این تأمینکننده دربارهٔ افزایش قیمت چه بود؟» و پاسخ را با ارجاع به صفحهٔ همان نامه ببینید.
«سندی که پیدا نشود، با سندی که وجود ندارد فرقی ندارد.»
برای شروع، کافی است از اسناد پرکاربرد عکس بگیرید یا فایل اسکنشده را بارگذاری کنید. حتی با گوشی موبایل هم میتوانید این کار را انجام دهید.



